Laatste dagen

Gisteren hebben we een taxi genomen richting Sanur. Eigenlijk met de intentie om nog een duikje te forceren, maar dat is mislukt. Instead hebben we dan maar een ‘doppel’ kano gehuurd en ons in de golfjes gewaagd. Golfjes van…niks, gezien het water op zich maar 10cm diep was en het nogal verkes was om ons tot aan de branding te peddelen. Dus hebben we ons maar bezig gehouden met 3 dingen;
1.  ons uit de multiple zandbanken duwen met peddels
2. Zeediertje pesten: wiertjes, zeesterretjes, zee-egeltjes en rare lange iwi- slijmerige, uitrekbare wormachtigen.
3. Elkaar natspetteren met de peddels na een klein dispuut.

Vanochtend hebben we ons eens goed laten verwennen in het massage salon. Ons pakket hield in: een body aromatherapie, hot stone massage en  een hair treatment. Dat laatste was maar beetje vies. Een raar soort gel werd zeer overvloedig in ons haar gesmeerd en zelfs na grondig spoelen was het maar een jakkie-zicht.
Ziezo, dat was onze laatste dag. Binnen enkele minuten vertrekken we richting airport en morgenvroeg zetten we weer voet op Belgische bodem.

Ten slotte willen we jullie graag bedanken voor het trouw lezen van onze avonturen en veelvuldig reacties posten.

Tot ziens, ditmaal!
Hannah & Annelies

Rondtouren in Bali

Omdat we toch wel wat meer wilden doen dan enkel op onze luie bum liggen aan het zwembad, zijn we 1.5 dagen op tour geweest (samen met onze prive – chauffeur, jawel)

De eerste halve dag was een sunset tour naar Uluwatu, een tempel op een klif in het meest zuidelijke punt van Bali. Volop aanwezig waren talrijke aapjes, die alles grepen wat er te grijpen viel waardoor menig tourist zijn dierbare zonnenbril (of erger: portefeuille) in de handen van onze dierlijke vrienden zag belanden. Gelukkig zijn de meeste beestjes wel omkoopbaar met een stuk fruit en dan is iedereen weer blij

Om de zonsondergang te begeleiden werd er een Kecak dans opgevoerd; het verhaal dat werd uitgebeeld was een beetje onbegrijpbaar, maar het komt er op neer dan ongeveer 30 mannen (plus nog een paar als dieren verklede acteurs) een heel uur lang ke-cak zongen. Very impressive!

Dag twee begon met een Barong dans, die de verhouding tussen goed en kwaad uitbeelde en ons duidelijk maakte dat de twee niet zonder elkaar kunnen. Daarna ging het naar verschillende traditionele ateliers (hout/schilderijen) en naar de rijstvelden van Ubud. Geluncht hebben we in een restaurant met zicht op het vulkanische binnenland van Bali. Wederom prachtig! De laatste stop was de ‘Bali zoo’ (weer een zoo) waar de apen opeens gestoord begonnen doen en de vogels blij meededen, zo samen ons een kabaal van gewelste voorschotelden.

Vandaag ging het er dan heel wat rustiger aan toe: aan het zwembad liggen blijft toch wel onze hoofdactiviteit!

Bali

De eerste niet-Down Under post. Na een calvarietocht van om en bij de 20u zijn we sinds afgelopen nacht in Bali. We vertrokken om 7u met een taxi uit ons hostel en kwamen om 2u vanacht met een taxi aan in ons Hotel. Jaa, hotel met hoofdletter, that is. Reuzachtige kamer, verse handdoeken, ons bedje wordt opgemaakt, gratis uitgebreid ontbijt en een badkamer als een balzaal (ensuite aan de kamer, natuurljk): een hele revelatie!!

Voor de rest hebben we vandaag al moeten wennen aan de hete zon en het goedkope leven. Deze middag met z’n twee heerlijk gegeten voor een equivalent van 6 euro!

We genieten met volle teugen van de zon, de rust en de relatieve luxe (in vergelijking met…!) voor de laatste week… En kijken er stiekem naar uit om jullie allemaal terug te zien!

The countdown begins (snif)!

De laatste dagen in Sydney

Na de Blue Mountains was alles op ons lijstje van dingen die we ‘absoluut zeker niet mochten missen’ afgetikt, dus was het tijd om onze aandacht te richten op dingen die echt belangrijk zijn: wat rondhossen in de suburbs, naar de kapper gaan en… shoppen!

Kings Cross, Potts Point, Paddington zijn een paar van die suburbs en veel te zien is er niet echt. Een paar dingen die toch een vermelding verdienen op deze blog zijn: het Harry’s Cafe de Weels, bekend om zijn pies (en Pamela Anderson is er al eens geweest), Five Ways (een kruispunt in Paddington waar 5 straten samenkomen), de McElhone Stairs (uh ja, trappen dus) en nog zo veel meer dat de meeste touristen nooit te zien krijgen!

Maar na bijna twee maanden rondtrekken door onbeschaafde, woeste gebieden (nouja…) was het tijd om ons eens te trakteren op een echte luxe van de stad, de kapper! Het begon fantastisch met een hoofdmassage (aaaaahhhh) en werd enkel beter toen bleek dat de geur van hun shampoo de volgende ochtend nog steeds ruikbaar was! Hoezee!

Op naar de laatste van onze activiteiten: shop till you drop! Uiteraard was het enkel voor de goede zaak (cadeautjes voor het thuisfront) met slechts hier en daar een kleine verrassing voor onszelf. Wat we allemaal gekocht hebben gaan we nog niet verklappen, maar rumour has it dat er alvast veel bij zit voor enkele ongeboren neefjes/nichtjes ?? De ontknoping volgt op 14 september!

Morgenavond gaan we nog op ‘afscheidsdiner’ bij Alison, het belooft een blij weerzien te worden waar er ongetwijfeld veel zal gepraat worden over het fantastische land dat Australie wel is!

Daguitstap The Blue Mountains

Al ijselijk vroeg in de ochtend de bus genomen richting centrum, want OzExperience doet niet aan pick-ups (boooeeee). Eens we ‘en route’ waren nam gids Adam ons mee voor een sightseeing-tourke doorheen het Olympisch park. We konden blikken werpen op de verschillende tracks en stadia en reden eventjes door het athletendorp, terwijl Adam ons verspoelde met trivia en goochelde met nummers over the 2000 Olympics.

Daarna we hit the road en na de ochtendlijke Sydney-files kronkelden we ons omhoog (tot op ongeveer 1000m boven zeespiegel) tot in de Blue Mountains.

Onze eerste eigenlijke stop in het National Park was bij Euroka Clearing, een vlak grasveld. En wie houden er van vlak en gras? Jawel, onze maatjes de kangoeroe’s! Daar bleven we dan een halfuurtje klikken en zoomen tot we de beste pics hadden. Het hielp ook wel dat de baasjes het gewend waren bezoek te krijgen, zo konden we lekker dicht komen!

Een volgende stop was gereserveerd voor de Wentworth Falls. Maar belangrijker dan de watervallen (hoewel erg mooi) was de twee uur durende walk die er aan vast hing. Beetje klimmen en klauteren in prachtige bos-omgeving voor we een blik konden werpen op de -naar wat ik zou gokken- langste watervallen van de hele reis. Als we allemaal afgepeigerd terug boven waren, konden we gelukkig uitkijken naar lunch-time!

Adam zorgde voor een leuke setting op een kwartiertje rijden: Wentworth Lake. Aan de oever van het meer genoten we van een slaatje en sandwich.

De namiddagwandeling involvede 1000 treden naar beneden via een erg steile trap ‘ Furber Steps’. Eenmaal beneden (hallelujah) wachtte ons een aangename verrassing: een treintje zou ons weer boven brengen. Niet zo maar een treintje… Zoek maar op (Guiness Book of world records): het gaat hier om de steilste trein ter wereld. Nog iets dat we op ons palmares kunnen zetten. Het leek net een pretpark atractie en we genoten er met volle teugen van.

Voor we helemaal terugreden stopten we nog even aan Echo Point: een prachtige look over de Blue Mountains, met als belangrijkste the three sisters natuurlijk.

Een vermoeiende maar verkwikkende dag in de natuur, als escape van het stadsgewoel was net wat we nodig haddden!

Regenwoud dagtrips

Trip 2: de Atherton Tablelands and Waterfalls tour (29/8/08)

Een nieuwe dag = een nieuwe tour, dus werden we om 8.00 opgehaald door “Gus The Bus”, klaar om de Atheron Tablelands te verkennen! Na ongeveer een uur kwamen we aan op onze eerste stop, waar we ook weer een rondleiding kregen door het regenwoud en de Babinda Boulders te zien kregen (met de Devil’s Pool, waar al ongeveer 22 touristen verdronken zijn); na de rondleiding was het tijd voor de morningthee met lekkere koekjes en vooral… lamingtons!

Weer op pad, was het zwemtijd geblazen! Aan een van de pools was er een natuurlijke rotsglijbaan, dus dat was lachen geblazen. Hierna was het lunchtijd, eerst was er lekkere kip gevolgd door een overheerlijk dessert: warme appeltaart met ijs. Lekker!

Na de lunch ging het naar de Millaa Millaa waterfalls (waar er weer gezwommen kon worden), een van de meer beroemde plekjes in Australie en de plaats waar een Herbal Essences spotje is opgenomen. Dat zegt genoeg, lijkt me…

Nog twee stops te gaan: de eerst was Lake Eacham, een vulkanisch kratermeer, met prachtige uitzichten over het regenwoud in de verte. Normaal kregen we hier afternoonthee maarrr… we mochten zeker niet te laat zijn voor de platypusspotting! Een beetje een changement de plan maar alles voor de platypusjes!

Tegen de schemering (30 min. later) stonden we klaar -met een kop chocomelk en een muffin- aan de kant van de rivier en al snel liet de eerste platypus zijn hoofdje zien. Een stuk of tien platypusjes later was het tijd om de terugreis aan te vatten. Op die terugreis werd er nog duchtig meegezongen met Queen, ABBA en werd er nog heel wat afgelachen! Een fantastische afsluiter van een mooie dag

Regenwoud dagtrips

Trip 1: Cape Tribulation (op 28/8)

Onze eerste trip richting regenwoud vertrok griezelig vroeg in de ochtend en bracht ons in eerste instantie naar Port Douglas. Dit gezellige havenstadje reden we volledig door tot aan het 4 mile beach met e surf life savers club. Daar kregen we zeer kort de kans om even uit te waaien op het strand en dan ging de rit weer verder tot aan Mossman. Daar kregen we de keuze tussen een swim (van een belachelijk kwartiertje) of een wandeling door het rainforest. Dat was geen moeilijke beslissing! Samen met de gids wandelden we door een stukje regenwoud, waarbij hij ons uitleg verschafte bij de meest voorkomende en speciale vegetatie.

Een rit met het busje bracht ons topt aan de over van de Daintree river, waar we (na de morning tea) op een bootje stapten en een cruise maakten op de rivier. De gids met dienst kon met veel animo vertellen over de mangroves en de verschillende hybride gekruiste soorten vegetatie aan de oever, hij noemde zichzelf (met recht en rede lijkt me) een mangrove-nerd. Ook konden we weer van nader (en gelukkige niet te dichtbij) kennis maken met enkele saltwater crocodiles.

Aan de overkant van de rivier wachtte onze gids met het busje en deze bracht ons naar Alexandra Range lookout. Daar keek ik persoonlijk erg naar uit, maar werd wat teleurgesteld door weersomstandigheden. Normaal gezien zou je vanop deze lookout een prachtig zicht moeten hebben op de unieke omgeving ‘ where the rainforest meets the reef’… Maar door de bewolking en mist etc etc was daar slechts in beperkte mate van te genieten.

Van daaruit reden we naar het entomological museum (ofzoiets)… ‘t Kwam erop neer dat er een angstaanjagende verzameling reuzachtige insecten van over heel de wereld in 1 ruimte bijeengebracht was, door een kerel die zich daar 30 jaar mee bezig heeft gehouden (elk z’n hobby zeker?).

Even verder, aan de oever van een creekje, hadden we een heerlijke barramundi-BBQ-lunch.

Na deze traktatie zetten we onze tocht richting Cape Tribulation verder. Deze baai kreeg zijn naam van Captain James Cook, die daar in vreselijke moeilijkheden kwam met z’n schip. Na een wandelingetje op het strand, waarbij de gids z’n kennis weer eens tentoon spreidde keerden we terug voor een lange rit richting Cairns. Voor we echter het regenwoud volledig achter ons lieten, maakten we nog een stop aan een fruitkwekerij. Tussen de tropische fruitbomen konden we genieten van een vers, zelfgemaakt tropisch ijsje (met wattel seed, jackfruit, mango en raspberry). Een toppie afsluiter dus!!

3 Dagen Duiken

Onze live – aboard zit er al weer op! Het waren 3 vermoeiende, maar visueel overdonderde dagen.

De eerste dag was het al meteen volle petrol, want voor de lunch stonden 2 duiken gepland. Voor onze eerste duik besloten we een guided tour te doen met Nobby, een schattige Japanese; de tweede duik trokken we onze stoute schoenen aan en verkenden we “Turtle Bay” in ons uppie. Na lunch was het tijd voor onze transfer naar ons live – aboard vessel, waar in de namiddag nog eens 2 duiken gepland stonden. Een van die duiken was een nachtduik en ook voor deze duik besloten we wijselijk een gids te nemen.

Dag 2 stond -uiteraard- ook weer volledig in het teken van duiken, nieuwe reefs lagen klaar om door ons verkent te worden! We maakten oa. kennis met Nemo, Trekkersvissen, White Tip Reefsharks, Papegaaivissen en nog zo veel meer om op te noemen!

De laatste dag wa het vroeg opstaan geblazen, want een of andere duistere kracht had ons op een of andere manier doen beslissen om ons in te schrijven voor de “early morning dive” om 6 uur (uhu); het was -however- wel de moeite waard want ongeveer 5 haaien maakten hun opwachting alsmede ook enkele Bumphead Parrotfish.

Conclusie: de 3 dagen op het GBR waren absoluut de moeite waard: toffe boot, leuke duiken, lekker eten,… brengen ons weer een stapje dichter bij huis (nog 18 dagen!)

Cairns

De eerste dagen in Cairns waren niet zo veel verschillend van de laatsten in Darwin; wat luieren en de stad verkennen. Als je de hoofd(winkel)straat afloopt, kom je uit op de esplanade en daar is dan een ingebouwd strandje en zwembad ‘The Lagoon’. Super zicht is dat, met de spelende kindjes en de zee op de achtergrond! Helemaal gratis voor iedereen. Vond ik een mooi initiatief en bedacht ”waarom hebben wij zoiets niet?” right, het klimaat natuurlijk!!

We hebben intussen ook al onze morele en intellectuele plicht gedaan door een hele avond te spenderen in de Reef Teach. Dit is een 2uur durende, interactieve voorstelling van het rif door een maritiem biologe. Ze proberen zoveel mogelijk mensen te bereiken voor ze het rif op gaan, een nobel initiatief en het lukte alvast in ons geval. 
Eerst kregen we uitleg over hoe de voornaamste vissen en soorten koraal te onderscheiden vooraleer we overgingen (na de pauze met melk en koekjes, lang leve het nerd-schap!) naar de ongewervelden. Dit deeltje ging verrassend snel en subtiel over in alles wat gevaarlijk is… Maar we hebben chance; de gevaarlijkste haaien zitten in kouder water (aan de andere kant van Australia), het is geen stinger seizoen (dus maken we al minder kans om gedood te worden door box jellyfish) en als je niks aanraakt of opeet (why the bloody hell zou je) dan komt alles 99.9% zeker wel goed. Ik was al wat geruster en kreeg er al meteen zin in!

Intussen zit onze laatste avond op het vasteland er op en als alles goed verloopt (cross your fingers) dan kunnen we jullie op woensdagavond een creme van een verslagje bezorgen over de prachtigste onderwater-ervaring ter wereld!!

Tot *blubs* dan!

De laatste 2 dagen in Darwin

… waren vooral gevuld met aan het zwembad liggen en relaxen.

Op de laatste dag waren er toch nog twee uitspattingen: de eerste ’s ochtends, de andere ’s avonds. Onze ochtendlijke uitstap ging naar Docters Gully’s (een inham in de haven) om daar visjes te gaan voederen. Voor 8 dollar werd er ongelimiteerd brood beschikbaar gesteld en konden we tot onze knieen in het water gaan staan om melkvissen, batvissen, enz. te voederen. Onverwacht leuk!

’s Avonds gingen we dan naar het Darwin Festival om daar een dansvoorstelling mee te pikken van 2 Aboriginal stammen. Bij de eerste stam stond uiteindelijk heel de familie op de buhne (geweldig om te zijn!), bij de tweede stam (een locale Darwin – stam) werd er ook uitleg gegeven over de betekenis van de dansen. Een mooie afsluiter van onze tijd in Darwin!